معرفی مجموعه شیطنت

نام کتاب: شیطنت

شاعر: حکیم علی‎پور

ویراستار: تقی واحدی

برگ آرا: ژکفر حسینی

طراح جلد: آصف

چاپ اول: زمستان 1388

شمارگان: یک هزار نسخه

ناشر: حلقه فرهنگی زلف یار

 «شیطنت» اولین مجموعه شعر حکیم علی پور، از سوی حلقه زلف یار منتشر گردید. این چهارمین مجموعه شعر است که حلقه زلف یار منتشر می‎کند. شعر‎های این مجموعه بیشترینه در قالب‎های غزل و سپید بوده که حاصل تجربه‎های سه سال اخیر علی‎پور می باشد. علی‎پور با این که مدت کوتاهی را با شعر زندگی کرده، اما با کارهایی که تا به حال ارایه داده است جایگاه ویژه‎یی در بین شاعران جوان افغانستان یافته است. او در سال گذشته با به دست آوردن جایزه سوم جشنواره گل‎سوری، به عنوان چهره برجسته، جایگاه خود را در شعر افغانستان ثابت کرد.

چند شعر از این مجموعه:

 شطرنج

 نوشتم اسم ترا روی موج، سرگردان

که می‏رود به چنین بی‏خودی کران به کران

برای این‏که تو ماهی نه ماهیِ دریا

در آتش‏اند تمام نهنگ‏های جهان

تو ماه نه، تو نظام نهفته در هستی

که آسمان و زمین از تو می‏برد فرمان

تو روز‏ها علفی، آهوان به تو خوشحال

تو شام آشپزی و ستاره‏ها مهمان

غبارِ صورت تو ابر، آهِ تو توفان

چه نعمتی! عرق خستگیِ تو باران

تو کیستی، که به هر شکل می‏رسی از راه

دلت نخواست به هر شکل می‏شوی پنهان

چه حکمتی‏ست، که در گیر و دارِ چشمانت

شروع بازیِ تو، مات می‏شود انسان

 

 بلخ

 گونه‏هایی که بیشتر سرخ‏اند

بیشتر جاذبه را حس می‏کنند

و دست‏هایم

که از شرم عرق کرده‏اند

چیزی از سردرگمی‏هایم

                            نمی‏دانند

و پاهایم که از بدمستی

راه تمام میخانه‏ها را می‏دانند.

 

گاهی به کفش‏های به سرقت رفته‏ام فکر می‏کنم

که مرا جا گذاشته‏اند.

 

احساس می‏کنم

رگ‏های بریده‏ام را به آمو متصل کرده‏اند

و هر روز

قطاری با واگن‏های پر از نفرت

از روی سرم عبور می‏کند.

 

آنقدر چاقو خورده‏ام

که سیب را با خودم اشتباه می‏گیرم.

 

 گِردباد

 در تنهایی

درخت تکیه گاهی‏ست

که پشت آدم را می‏لرزاند

دیگر

هیچ بادی

جیک جیک گنجشک‏ها را

دست به دست نمی‏گرداند

و تنها

گردباد است

که دست به کمر گرفته می‏رقصد.

 

عزیزم!

حالم را نپرس

ـ حال مورچه‏یی را

که در راه رسیدن به پوسته‏یی لِه شد.

 

شاید مرگ

شیرینی‏یی که گلویم را می‏گیرد

و چادرت

پرچم پیروزی تو‏ست.