حلقهء فرهنگی زلف یار با دو کتاب تازه
· شاعر: ابراهیم امینی
· حروفچینی: صابره مبین
· برگ آرایی و طرح پشتی: ژکفر حسینی
· ناشر: حلقهء فرهنگی زلف یار
«...نوشته ام که خط بزنی»، دومین مجموعهء شعریِ ابراهیم امینی ـ شاعر پرکار و کوشای بلخی ـ است که در اولین روز های سال روان به تعداد یک هزار نسخه با 42 غزل در 84 صفحه، از سوی «حلقهء فرهنگی زلف یار» چاپ و انتشار یافته است. غزل های این مجموعه از ویژه گی های خاص زبانی برخوار بوده و سرشار از صمیمیت و زیبایی است.
«وقتی هوای چشم ترا مه گرفته بود»، نخستین اثر شعری او در تابستان 86 خورشیدی اقبال چاپ یافت، و «...نوشته ام که خط بزنی» دومین مجموعهء او است، که در دو فصل سراییده شده.
شعر های امینی بیشترینه در قالب غزل ارایه شده اند.
«...نوشته ام که خط بزنی»، با این غزل آغاز می شود، که به گفتهء امینی، سلامی است به مهربانی استادش فهیم انوری:
شب است و چشم به راهیِ خواب های حرام
رها نمی کندم این عذاب های حرام
میان حافظ و من یک تفاوت تلخ است
شراب های حلال و شراب های حرام
میان ما و خدا بعدِ سال ها دعوا
نگشته پاک حساب و کتاب ها حرام
شبی به خلوت شهوت کُش دو چشمت، آه
پناه می برم از اجتناب های حرام
***
بیا که دست قضا رو شود به دیداری
مریز آبرو ام را چو آب های حرام
· شاعر: حسن آذرمهر
· حروفچین: ابراهیم امینی
· برگ آرا و طراح: ژکفر حسینی
· ناشر: حلقهء فرهنگی زلف یار
«آه! دیوانه زود می میرد»، نخستین مجموعهء شعری حسن آذرمهر ـ شاعر جوان بلخ ـ می باشد، که به تیراژ هزار نسخه در بهار سال جاری، از سوی «حلقهء فرهنگی زلف یار» چاپ شده است. در این کتاب نگاشته شده است که آذر مهر متولد در کابل می باشد، اما سالی بیش نداشته که به بلخ ـ پایتخت شعر ها و شور ـ کوچید و شهر شعر ها و شور ها او را شاعر می سازد.
«آه! دیوانه زود می میرد» نخستین تجربه های آذرمهر در زمینه شعر می باشد، که از برجسته گی خاص زبان برخوردار بوده و زبان امروزی را داراست.
شعر های این مجموعه در قالب های غزل، دوبیتی و رباعی، در 62 صفحه آراسته شده اند، آذرمهر همچنان از فعالین «حلقهء زلف یار» و عضو چند انجمن ادبی دیگر می باشد.
برای دریافت PDF این کتاب کلیک کنید
و این هم غزلی از این مجموعه:
پشت پا زد به همه دار و ندارم نسرین
به من و عاشقی و قول و قرارم نسرین
تا همین که تو به دیوانه گی ام شک نکنی
چقدر روز دگر را بشمارم، نسرین!
... دست های که دوتاه شاخهء زیتون من اند
... گونه هایی که نشد باغ انارم نسرین
به رهت می روی و خاک مقدس شده است
کاش باران شوم و در تو ببارم، نسرین!
*
دارم این چند شب و روز دگر می میرم
بنویسید سر سنگ مزارم «نسرین»
حلقه فرهنگی زلف یار، نهاد مستقل ادبی، فرهنگی و هنری است که در سال 1386 خورشیدی بنیان نهاده شد. هدف از ایجاد این حلقه پاسداری از ادب و فرهنگ افغانستان و ایجاد هماهنگی میان شاعران و نویسندگان جوان افغانستان است.